Het is één van de vragen die bijna elke cursist stelt: wat heb je met bijen? Hoewel ik me bijna niet kan voorstellen dat er iemand is die niets heeft met bijen, vind je in deze post het antwoord.
In het kort
Mijn passie voor taal vult mijn werkweken. Maar het overgrote deel van mijn vrije tijd besteed ik aan (zoveel mogelijk) natuurinclusief tuinieren. Zo vaak als het kan, ben ik in mijn volkstuin te vinden. En die volkstuin, en ook veel van onze voedselketen, zou niet bestaan zonder weldaad aan bijen en andere insecten tussen de kleurrijke bloemen, kruiden en groenten.
Uren mieren kijken
Van jongs af aan kan ik me uren vermaken met het kijken naar insecten. Ze zijn altijd druk in de weer, hebben een groot plichtsbesef en passen tegelijkertijd in je hand, soms zelfs op een vingertopje. Fascinerend vond ik het af en aanlopen van mieren bij een mierenhoop, de symbiose tussen mieren en bladluizen en de voedsel verzamelende bijen en hommels. Later leerde ik meer over ecosystemen, bestuiving en de immense taak die de groep bestuivende insecten vervult. Vanzelfsprekend is mijn bewondering voor insecten nooit meer weggegaan. Maar liefst 70% van onze voedselketen is volledig afhankelijk van bestuivende insecten en ook in de biodiversiteit op de planeet spelen insecten een grote rol.
Ecologie
Bijen zijn, hoewel erg kenmerkend, maar één bestuivende soort. Voor een gebalanceerd ecosysteem zijn er heel veel soorten belangrijk. Insecten, zoogdieren, vissen, vogels, etc. Omdat ik graag wil bijdragen aan het behoud en herstel van de natuur en biodiversiteit, ben ik naast mijn werk als vertaler en taaldocent ook bezig met een verdieping in de ecologie.
Andere leuke paralellen
Een apiary is een (bloemen)tuin waar imkers hun bijenkasten houden. Veelal dichtbij landbouw, voor een mooie samenwerking tussen bij en voedselproducent. Het is een tuin waarin allerlei bedrijvigheid plaatsvindt en veel natuurlijke processen elkaar in rap tempo afwisselen. Als vertaler, taaldocent en ecoloog in opleiding ben ik vaak met veel dingen bezig. Een tekst proeflezen hier, een groepscursus daar en een vleermuisonderzoek op weer een andere plek. Ik voel me thuis bij zoveel afwisseling en kan me dus wel vinden in de schijnbare chaos van een bijentuin.
